Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

Ανεπίδοτα


Ανεπίδοτα

                    Στη Γ. που της επιδόθηκαν

Ανεπίδοτα. Τα λόγια που προορίζονταν για φίλους που χάσαμε. Μένουν ανεπίδοτα. Λέξεις και εκφράσεις, περιεχόμενα και τρόποι. Κυρίως οι τρόποι. Αυτά που μόνο σ΄ εκείνους θα λέγαμε. Με συγκεκριμένο τρόπο. Και επειδή πια δεν τους έχουμε, παραμένουν ανεπίδοτα. Κάποιοι πιστεύουν ακράδαντα ότι αυτά τα ανεπίδοτα είναι μερικές φορές τόσο επίμονα, που βρίσκουν τον τρόπο να επιδοθούν. Με κάποιον τρόπο. Έτσι, καθώς καίνε μέσα μας, εκτοξεύονται και γίνονται φωτεινά μετέωρα και προσγειώνονται σε σκοτεινά παράθυρα, μπαλκόνια ή και ταράτσες αυτών που χάσαμε. Άλλοτε πάλι παγώνουν τόσο πολύ, πάλι  μέσα μας, που γίνονται κρύσταλλοι πολύτιμοι και πέφτουν στη γη. Και όταν περαστικοί αυτοί που χάσαμε σκοντάφτουν πάνω τους, λιώνουν μπροστά στα πόδια τους …  Κι όμως, κάποιες φορές, αυτοί που χάσαμε, δεν είναι τόσο ποιητές όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε, και τίποτα από όλα αυτά που πάει να τους βρει, τελικά δεν τους βρίσκει… Και παραμένουν ανεπίδοτα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου